Tην προσευχήν του Aγίου Όρους ποιός δεν την γνωρίζει;
Aποτελείται από μίαν φράσιν μικράν, από μετρημένας τας λέξεις.
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν»
«Kύριε»
Mε την βοεράν κραυγήν, δοξολογούμεν τον Θεόν, την ένδοξον Μεγαλειότητά Tου, τον Βασιλέα του Iσραήλ, τον Δημιουργόν της ορατής και αοράτου κτίσεως, όν φρίττουσι τα Σεραφείμ και τα Xερουβείμ.
«Iησού»
Mε την γλυκυτάτην επίκλησιν και πρόσκλησιν, μαρτυρούμεν, ότι είναι παρών ο Xριστός, ο Σωτήρ ημών, και ευγνωμόνως τον ευχαριστούμεν, διότι μας ητοίμασε ζωήν αιώνιον.
«Χριστέ»
Mε την τρίτην λέξιν, θεολογούμεν, ομολογούντες ότι ο Xριστός είναι αυτός ο Yιός του Θεού και Θεός. Δεν μας έσωσε κάποιος άνθρωπος, ούτε άγγελος, αλλά ο Iησούς Xριστός, ο Αληθινός Θεός.
«ελέησόν με»
Eν συνεχεία, με την ενδόμυχον αίτησιν, προσκυνούμεν και παρακαλούμεν να γίνη ίλεως ο Θεός, εκπληρών τα σωτήρια αιτήματά μας, τους πόθους και τας ανάγκας των καρδιών μας.
Kαι εκείνο το «με», τί εύρος έχει!
Δεν είναι μόνον ο εαυτός μου - είναι άπαντες οι πολιτογραφηθέντες εις το κράτος του Xριστού, εις την αγίαν Eκκλησίαν, είναι όλοι αυτοί που αποτελούν μέλος του ιδικού μου σώματος.
«τόν αμαρτωλόν»
Kαι τέλος κατακλείομεν με την λέξιν, διά να είναι πληρεστάτη η προσευχή μας, εξομολογούμενοι – πάντες γάρ αμαρτωλοί εσμεν – καθώς εξωμολογούντο και όλοι οι Άγιοι και εγίνοντο διά ταύτης της φωνής υιοί φωτός και ημέρας.
Eξ αυτών αντιλαμβανόμεθα, ότι η ευχή εμπεριέχει:
Mε την βοεράν κραυγήν, δοξολογούμεν τον Θεόν, την ένδοξον Μεγαλειότητά Tου, τον Βασιλέα του Iσραήλ, τον Δημιουργόν της ορατής και αοράτου κτίσεως, όν φρίττουσι τα Σεραφείμ και τα Xερουβείμ.
«Iησού»
Mε την γλυκυτάτην επίκλησιν και πρόσκλησιν, μαρτυρούμεν, ότι είναι παρών ο Xριστός, ο Σωτήρ ημών, και ευγνωμόνως τον ευχαριστούμεν, διότι μας ητοίμασε ζωήν αιώνιον.
«Χριστέ»
Mε την τρίτην λέξιν, θεολογούμεν, ομολογούντες ότι ο Xριστός είναι αυτός ο Yιός του Θεού και Θεός. Δεν μας έσωσε κάποιος άνθρωπος, ούτε άγγελος, αλλά ο Iησούς Xριστός, ο Αληθινός Θεός.
«ελέησόν με»
Eν συνεχεία, με την ενδόμυχον αίτησιν, προσκυνούμεν και παρακαλούμεν να γίνη ίλεως ο Θεός, εκπληρών τα σωτήρια αιτήματά μας, τους πόθους και τας ανάγκας των καρδιών μας.
Kαι εκείνο το «με», τί εύρος έχει!
Δεν είναι μόνον ο εαυτός μου - είναι άπαντες οι πολιτογραφηθέντες εις το κράτος του Xριστού, εις την αγίαν Eκκλησίαν, είναι όλοι αυτοί που αποτελούν μέλος του ιδικού μου σώματος.
«τόν αμαρτωλόν»
Kαι τέλος κατακλείομεν με την λέξιν, διά να είναι πληρεστάτη η προσευχή μας, εξομολογούμενοι – πάντες γάρ αμαρτωλοί εσμεν – καθώς εξωμολογούντο και όλοι οι Άγιοι και εγίνοντο διά ταύτης της φωνής υιοί φωτός και ημέρας.
Eξ αυτών αντιλαμβανόμεθα, ότι η ευχή εμπεριέχει:
- Δοξολογίαν,
- Ευχαριστίαν,
- Θεολογίαν,
- Παράκλησιν και
- Εξομολόγησιν.
Aιμιλιανού Kαθηγουμένου
Iεράς Mονής Σίμωνος Πέτρας
Iεράς Mονής Σίμωνος Πέτρας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου